PAN MÓJ, PASTERZEM MOIM JEST

       D                    fis 
1. Pan mĂłj, Pasterzem moim jest
      G                 A 
I juÂż niczego mi nie braknie. 
    D             fis
On ÂżywÂą wodÂą poi mnie
    G       A7                     D 
I karmi wtedy kiedy ÂłaknĂŞ, bo to Chleb.

           D      A           D            G 
Ref.: On wiedzie mnie poœród ³¹k, ¿yznych pól,
         D             fis            A 
Poprzez las, w blasku dnia, w ciemnÂą noc. 
     D      A           D          G
I wskazuje mi drogĂŞ ku przyszÂłym dniom, 
      D                   A 
Abym móg³ ujrzeÌ Go, zna1eŸÌ Go.

2. Do siebie Panie, wiedziesz mnie, 
A sprawiedliwoœÌ Twoj¹ œcie¿k¹. 
ChcĂŞ dziÂś do Ciebie zbliÂżyĂŚ siĂŞ
I w domu Twoim chcĂŞ zamieszkaĂŚ, bardzo chcĂŞ. 

Ref.: Nie trwoÂży mnie ani z1o, ani mrok,
Bo przez Âświat wiedzie mnie uÂśmiech TwĂłj. 
Zastawiasz dziœ dla mnie stó³ - pe³en jest 
AÂż po brzeg, po sam brzeg kielich mĂłj.