PAN MÓJ PASTERZEM MOIM JEST

    D          h7         D h7
1. Pan mĂłj Pasterzem moim jest, 
e        G            A74 A7 
i juÂż niczego mi nie braknie. 
D        h7         D h7
On ÂŻywÂą WodÂą poi mnie, 
e         G          A74 A7        D
i karmi wtedy, kiedy ÂłaknĂŞ: oto Chleb. 
G           A7          D            g7
On wiedzie mnie poœród ³¹k, ¿yznych pól, 
         D7             h7    E7  A7 D
poprzez las, w blasku dnia, w ciemnÂą noc.
(Fis7) h7 A7       D              g7
Wskazuje mi drogĂŞ ku przyszÂłym dniom, 
      D7  G       D    e     C A7
abym móg³ ujrzeÌ Go, znaleŸÌ Go.

2. Do Siebie, Panie wiedziesz mnie, 
a sprawiedliwoœÌ Twoj¹ œcie¿k¹. 
ChcĂŞ dziÂś do Ciebie zbliÂżyĂŚ siĂŞ, 
i w domu Twoim chcĂŞ zamieszkaĂŚ, bardzo chcĂŞ.
Nie trwoÂży mnie ani zÂło, ani mrok, 
bo przez Âświat wiedzie mnie uÂśmiech TwĂłj. 
Zastawiasz dziœ dla mnie stó³, 
peÂłen jest aÂż po brzeg, 
po sam brzeg kielich mĂłj.